5 σχόλια

Studentët shqiptarë në Greqi: Letër e hapur drejtuar emigrantit shqiptar

αρχείο λήψης

Studentë shqiptarë nga pothuajse të gjitha universitetet në Greqi nënshkruajnë letrën e mëposhtëm duke u drejtuar nënës dhe motrës babait dhe vëllait, emigrantit Shqiptarë. Letra synon të paraqesi problemet e komunitetit Shqiptar në Greqi, menyrën e keqorganizimit tij, dhe dhe thekson nevojën urgjente për të ridefinuar koncepte thelbore si «kolektivi», «solidariteti» dhe «bashkpunimi».

Organizimi i komunitetit shqiptar dhe mungesa e kulturës së bashëkpunimit

Po fillojmë këtë letër me disa fakte të pranuara gjerësisht. Emigrantët janë shtresa më e prekur nga kriza ekonomike që po godet Greqinë pesë vjet tani. Për sa i përket bashkatdhetarëve tanë, sipas një raporti të USAID-it, afërsisht 20% e emigrantëve shqiptarë në Greqi janë kthyer tashmë në atdhe për shkak të krizës. Po për të njëjtin shkak shumë shqiptarë kanë probleme me lejen e qëndrimit, dhe nëse kanë fëmijë që mund të vazhdonin studimet në shkollën e lartë, ndoshta kjo është e pamundur pasi qeveria greke sipas një vendimi që mori nuk u lejon atyre studimin në universitete. Por problemet nuk përfundojnë këtu. Rradha e tyre vazhdon me toponimet, të drejtat profesionale, papunësinë, burokracinë në proçesin e lejeve, dhe sigurisht dhunën rraciste e cila po rritet gjithnjë e më shumë. Përvoja personale e çdo kujt prej nesh mund të zmadhojë shumë më tepër listën e problemeve.

Dikush mund ta paralelizojë këtë listë me kutinë e Pandorës dhe kjo do të ishte vërtetë interesante. Pikërisht ashtu si edhe Pandora kur hapi kutinë me pasojë çlirimin e të gjitha të këqijave, vuajtjeve, dhe sëmundjeve,  nëse dikush përpiqet të hapë psikikën e emigrantit shqiptar (dhe jo vetëm) do të gjejë brenda një numër problemesh, por ndryshe nga miti i Pandorës, ai ka humbur edhe shpresën. Ka humbur shpresën për një jetesë më të mirë,  dhe vullnetin për të përcaktuar jetën e tij. Pyetja që lind është përse kaq shumë shqiptarë, në kaq shumë vite, kanë bëre kaq pak për njëri-tjetrin? Do të lëmë jashtë, mbase arbitrarisht, shoqërinë greke, për tu përqendruar tek veprimet tona. Çfarë gabimi bëjmë ne dhe nuk kemi përgjigje të kënaqshme për pyetjet e mësipërme.

Organizimi

Është shumë e rëndësishme sot të diskutojmë mbi organizimin tonë meqenëse një prej problemeve kryesore që ka pllakosur emigracionin qysh nga vala e viteve 90 është mënyra e organizimit dhe si mundet kjo të bëhet më efektive. Përvoja e deri tanishme ka treguar se nuk është diçka e thjeshtë meqenëse rezultatet e arritura janë të pakta nëse jo inekzistente. Një arsye me të cilën pjesa dërrmuese e emigrantëve do të pajtoheshin për këtë pamundësi është fakti se shumë prej personave që marrin iniciativa të tilla janë arrogantë dhe të etur për publicitet. Ambicjet personale shpesh herë tejkalojnë qëllimin e kolektivit dhe nëse dikush guxon ti kritikojë gjendet automatikisht në cep dhe aktivizohen ndaj tij mekanizmat e shpifjes dhe të përbaltjes sikurse nuk kanë të njëjtin qëllim. Të paktën nga aspekti i “qëllimit të deklaruar” sepse ndodh, gjithashtu shpesh herë, disa që vet-shpallen si shpëtimtarë të emigrantëve e vetmja gjë të cilën vërtetë dëshirojnë janë përfitime personale. Dhe nuk bëhet aq fjalë këtu për strukturën e organizimit sa për rregullat që përshkojnë organet por edhe anëtarët.  Emigranti shqiptar është i lodhur nga këto mënyra sepse ka vuajtur dhe po vuan nga të ashtuquajturit përfaqësuesit e tij të cilët shfaqin tendenca elitizmi sikurse këta janë te vetmit që zotërojnë të vërtetën e vetme. Koncepte të tilla që lindin diskriminimin institucional dhe organizativ janë provuar edhe më parë jo vetëm në brendësi të komunitetit por edhe në raste të tjera dhe të ndryshme që nuk ja vlen ti përmendim këtu. Pra një problem i parë që duhet të përballojmë të dashur bashkatdhetarë është «elitizimi i shpëtimit».

Sasi dhe cilësi

Nga të lartpërmendurat del në sipërfaqe një dilemë e cila na kujton një diskutim shumë të vjetër mbi debatin se ku duhet të përqendrohet një organizatë, në rritjen e saj sasiore apo atë cilësore. Ajo që ne theksojmë këtu si anëtarësi cilësore nuk ka të bëjë me shkollimin formal të anëtarit, por me atë se sa një anëtar e ka kuptuar, përvetësuar konceptin dhe programin dhe sa është në gjendje ta riprodhojë atë. Sa më shpejtë të kuptojmë se po nuk bashkëvepruam me emigrantët me sinqeritet dhe respekt reciprok do të jemi gjithnjë për të «Kryesia» ose një konstrukt i veçantë i cili sikurse i prejardhur nga një planet tjetër premton se do të luftojë për emigrantin, pa emigrantin. Se do të organizohet në grupe sekrete ku mundësinë e hyrjes e kanë vetëm të “zgjedhurit” e komunitetit, duke përjashtuar kështu cilindo tjetër që ka dëshirë dhe oreks për të kontribuar.  Mentalitete të cilat i përkasin një epoke të kaluar përpiqen, pa marrë parasysh se realiteti ndryshon me ritme të shpejta, dhe akoma më i shpejtë është ritmi që rriten problemet e emigrantëve, me metodologji po të shkuara. Qëllimi ynë themelor duhet të jetë gjithnjë zgjerimi në sasinë e gjerë të emigrantëve shqiptarë por nga ana tjetër duhet të kemi ndërmend se në ditët bashkëkohore një organizatë që ka shumë anëtarë dhe që aktivistë janë vetëm “elitat e kryesisë” tregon se nuk e ka kuptuar dhe as nuk e ka përvetësuar rolin e saj.

Kulti i personalitetit

Persona të dehur nga qendra e vëmendjes sulmojnë çdo gjë të re sepse mania e karriges ka pushuar të jetë mjet dhe është shndërruar në qëllim. Dukuri jo e rrallë në shoqërinë shqiptare. Çdo gjë e re trajtohet si e huaj, ndërsa idetë e reja çensurohen dhe trajtohen si të rrezikshme. Ndërgjegje të frikësuara se mos humbasin karrigen megjithëse druri i saj është kalbur dhe është gati për tu rrëzuar. Sigurisht që do të rrëzohet edhe një herë mbi shpinën e emigrantit, sepse deri sa nuk kuptojmë se një kolektivitet ka një substancë e cila tejkalon shumën e anëtarëve të saj sado që të përpiqemi do te humbasim. Por kjo nuk do të thotë në asnjë mënyre se kolektivi mund të mbysë pikëpamjet e ndryshme, ose mos të respektojë dhe zbatojë vendimet e marra nga anëtarët e tij, qoftë ata individë ose organe të tjera.

Marrëdhënie dialektike

Ajo që me siguri mund të thuhet është se pa marrëdhënie dialektike midis emigrantëve shqiptarë dështimi po na pret tek cepi. Çdo dobësi e jona barazohet me akoma më shumë halle për ata që e kanë të pamundur të organizohen meqenëse kohët që po përshkojmë janë të vështira. Nuk mund të dështojmë edhe për një faktor tjetër, sepse si komunitet jemi të harruar nga cilado qeveri e atdheut tonë që ka kaluar deri më sot, ndërsa në të njëjtin moment jemi të pambrojtur nga politikat për emigracionin që zbatohen në vendin ku banojmë. Problemi i toponimeve, që përmendëm, po bën qindra familje shqiptare të ndikohen në mënyrë negative si psikologjikisht ashtu dhe materialisht. Çdo minutë që shpenzojmë duke mos vepruar për qëllimin që theksojmë, shtyjmë dhunshëm në të njëjtin moment disa prej bashkatdhetarëve tanë në fenomenin e asimilimit sepse preferojnë këtë rrugëdalje kur zhgënjehen nga bashkëkombasit e tyre dhe ambicjet personale apo dukurive të tjera negative. Konkluzioni është mëse i qartë se prishës të shoqërisë dhe të komunitetit janë ata që nuk kanë mësuar të dëgjojnë, të bisedojnë dhe të shndërrojnë mendime.

Dyshimi reciprok lind mosbesimin

Dyshimi nuk mund të kategorizohet si gabim vetvetiu prandaj këtu kërkojmë vëmendjen tuaj që mos të keqkuptohemi. Nëse mënyra e të dyshuarit, ose kritikës, të një veprimi, ose një sjelljeje e shfaqur nga një qenie shoqërore (siç është një shoqatë, ose një federatë),  është produktive, atëherë këto duhet të jenë te mirëpritura, nëse jo të nevojshme. Nga ana tjetër nëse dikush dyshon, vetëm për të dyshuar me rezultat të bëhet pengesë në garën e komunitetit për të realizuar qëllimet e tij, të cilët sigurisht, duhet të dalin nga problemet e emigrantit, duhet të veçohet. E njëjta gjë vlen dhe për kritikën, e cila duhet të trajtohet si e tillë, dhe jo të konsiderohet si kërcënim. Nevojitet pra një konsensus shoqëror, sepse, nëse të japim beteja së bashku është e vështirë, të fitojë secili për veten është e pamundur.

Ripërcaktimi i veprimit kolektiv

Është e domosdoshme të lëmë pas sindroma dhe komplekse që i përkasin së kaluarës. Nuk kemi luksin të lëmë disa persona, që prezantohen si heronj, të rivendikojnë të drejtat tona, pa i dëgjuar ato. Larg  llogjikës “ngarkim detyrash”  do të kemi mundësi te jemi më produktivë. Të shmangim sa më shpejtë  personat të cilët instrumentalizojnë të mirën e përgjithshme dhe kolektivin për interesat dhe ambicjet e tyre persoale. Komuniteti shqiptar ka nevojë të rritet dhe të piqet më së fundi. Është i padrejtë vendi i tij në këtë shoqëri prandaj dhe një vlerë tjetër që është e detyrueshme midis nesh është ajo e solidaritetit dhe me çdo gjë ajo përfshinë.

Përfundimisht

Tipari themelor i veprimtarisë tonë kolektive, qoftë ai ndodh në kuadrin e një shoqate apo të një federate duhet të jetë inkuadrimi i strukturës shoqërore. E dyta duhet të ketë lidhje organike me të parat dhe jo të karakterizohet nga një kompleks superioriteti. Një organizim i tillë është i domosdoshëm për lëvizje që synojnë transformime sociopolitike në një vend.

Kemi nevojë pra për një federatë e cila do të jetë pikë referimi për të gjithë emigrantët shqiptarë. Duke thënë këto bëhet e qartë se ka një nevojë për ndryshim lundrimi. Kemi nevojë për rivendosjen e rregullave, të besimit, të lirisë së fjalës, dhe mbi të gjitha disponueshmërisë për bashkëpunim. Le të jenë solidariteti, bashkëpunimi, besimi dhe ndërveprimi kolektiv, vlerat që do të na shoqërojnë në përpjekjen tonë për ndryshim dhe për një jetesë më të denjë. Le mos të harrojmë se kemi probleme të përbashkëta, duhet të japim zgjidhje të përbashkëta.

Bashfirmoset nga:

1) Erta Mata / Universiteti i Kretës / Fakulteti i Pedagogjis

2) Fationa Muça / Universiteti i Athinës / Fakulteti Gazetarisë dhe Komunikimit

3) Natasha Sallja / Universiteti i Demokritit  (Komotini) / Fakulteti Juridik

4) Maria Troshku / Univetsiteti i Patrës / Fakulteti I Filologjisë

5) Armela Gjovasho / Universiteti i Pireas / Fakulteti Inxhinierisë Civile

6) Armela Prifti / Universiteti I Maqedonis / Fakulteti i studimeve ballkane, sllave dhe lindore

7) Gjergji Çako / Universiteti Ekonomik i Athinës / Fakulteti Ekonomik

8) Isida Moraiti / Universiteti Aristotelio i Selanikut / Fakulteti i Edukimit Fizik dhe Sportiv

9) Dora Duxi / Universiteti I Janinës / Fakulteti i Filozofis, Pedagogjis, dhe Psikologjis

10) Edona Cani / Universiteti i Athinës / Fakulteti Shkencave Politike

11)  Ervisa Çipi / Universiteti i Pireas / Fakulteti Ekonomik

12)  Ervisa Kumanaku / Shkolla Profesionale e O.A.E.D / Dega Grafike

13)  Enkeleda Çelniku / Universiteti i Athinës / Fakulteti Mjekësis

14)  Ervis Dyrma / Universiteti i Iraklios / Fakulteti Inxhinierise Mekanike

15)  Anisa Dedja / Universiteti i Athinës / Fakulteti Shkencave Politike

16)  Ioanna Kantollari / Universiteti i Kretës / Fakulteti i Psikologjis

17)  Gaston Sanxhaku / Universiteti I Halkidës / Fakulteti Inxhinierise Mekanike

18) Rea Muça / Universiteti I Maqedonis / Fakulteti i studimeve Ballkane, sllave dhe lindore

19)  Saimir Lamaj / Universiteti i Kretës / Fakulteti Shkencave Politike

20)  Kristi Dedja / Universiteti i Peloponisit / Fakulteti i Politikave Shoqërore dhe Arsimore

21)  Majlind Mahmutaj / Universiteti i Athinës / Fakulteti i Teknologjisë Energjitike

22)  Blerim Beido / Universiteti i Athinës / Fakulteti Marketingut dhe Reklamimit

23)  David Rama / Universiteti i Peloponisit / Fakulteti I Shkencave Politike

24)  Kozmas Subashi / Universiteti i Athinës / Fakulteti i Bizneseve Turistike

25) Besmir Hasanaj / Universiteti ASPETE / Fakulteti Inxhinierisë Civile

26) Irinula Papajani / Kolegji “New York” / Marrëdhënieve Ndërkombëtare

27)  Elvisa Gjavasho / Shkolla Profesionale AKMI / Dega e Dietologjisë

28)  Erin Drio / Universiteti i Pireas / Fakulteti Inxhinierisë Elektronike

29)  Redjan Asllanaj / Universiteti Ekonomik i Athinës / Fakulteti Ekonomik

30)  Adiljan Koxhaj / Universiteti i Kretës / Fakulteti Shkencave Politike

5 comments on “Studentët shqiptarë në Greqi: Letër e hapur drejtuar emigrantit shqiptar

  1. ne radhe te pare duartrokas kete veprim nga ana juaj dhe deshiroj me gjithe shpirt te behet kjo qe mendoni…por une si me e madhe se ju[ mendoj une] kam shume dyshime 1ne shqiptaret [sidomos ne qe jetojme ne greqi ….shumica ] nuk e duan dhe mohojne vendin e tyre … kete e kane transportuar edhe te femijet e tyre …… 2 nuk e duan njeri tjetrin dhe kane zili per bashke atdhetarin……..3 secili shikon vetem interesin e vet…edhe sikur kjo te jete ne kurriz te tjetrit……….keto gjera e bejne mergimtarin e greqise te jete i percare dhe si rezultat i kesaj edhe i shypur nga greket………mire do jete qe te mblidhen shqiptaret ne cdo lagje dhe te bisedojne per problemet qe kane …dhe vone mendoj se mund te behet dicka per ceshtjen tone……dhe problemi tjeter dhe me shume rendesi per zbatimin e atyre qe thame me larte eshte temarrim nje ok nga qeveria jone qe do na ndihmoje si shqiptare qe jemi dhe jo te na beje gure shahu ne qellimet e tyre politike sic ka vepruar cdo qeveri e meparshme ……………………me respekt ADRIANA BUDA

  2. 31)Ardian Pellumb Daullja/Universiteti »Pandio»-Athine/Fakulteti i Shkencave Politike

  3. Bravo inisiativa e te rinjve.Besoj se te rinjte tane, femijet tane, nuk kane ato kompleksitete qe kane emigrantet. Ata jane nje shkalle me lart. Kane nje formim me te mire, dhe ajo qe dua te them eshte nje e ardhme qe duhet ti inkurajojme. Ata , nuk kane kaluar ato veshtiresi te familjareve te tyre, ne nje fare mase, kane nje vizion me te qarte.Kane nje ambjent studentor me nivel te njejte.Behuni shembull i bashkimit te shqiptareve. Jam nje emigrant nga Selaniku,qe u perpoqa shume familjarisht per bashkimin e bashkeatdhetareve, por qe isha i rrethuar nga persona qe ajo zonja ika pershkruar sakte………………………………….respek per punen tuaj. E.D

  4. une ju falnderoj jo vetem juve qe ini e ardhmja e kombit por dhe kedo qe ben cdo levizje ne lidhje me emigracionin me shume nga te lartpermendurat jam dakort me disa jo une jam nga ata qe nuk kam marre nje dhrami apo nje euro duke luftuar per te drejtat tona ne greqi nuk jam ivetzgjedhur kam bere dhjetra here per bashkim por eshte ajo qe disa kan mashtruar dhe kan fituar mijra ero dhe mbi lidhjen punetore me zyra ne sindikatat greke na kan hedhe balte dhe na kan sulmuar padrejtesisht jemi te ligjeruar qe ne vitin 1997 jam TAHIR MICI ai qe kam dale ne mediat greke per te drejtat tona ketu ne greqi dhe brenda sulmesh dhe kundershtaresh mendoj se kam bere pak pune kam 283 antare sot qe po u shkruaj dhe emigrantet ne pergjithsi me njohin sot qe po ju shkruaj jam person i pa deshirushem per shtetin grek me ndalim hyrje ne greqi dhe ironia se kam bere demostrime per shqiptaret ne athine,gjoja si pas ketyre nacionaliste keshtu qe mire eshte te mos i futim te gjith ne nje these nuk jemi njesoj me disa nga te lart permendurat qe disa kan bere burk per mashtrime dhe disa i ndjek hetusia eee me ata tipa do me falni po nuk munde te bashkpunoj se na kan flliqe per rreth 16-vjet me falni per pikat dhe presjet se po nxitoj cel 697 046 2908 respekte

  5. Po mir o, na nxirrni ju ne drite. Greqia aty eshte, gjykata aty eshte, organizata e te drejtave te njeriut aty eshte, te shkolluar jeni (pavarsisht se menyra qe keni shkruar letren nuk tregon ndonje kapacitet intelektuali, por nejse). Per cfar i drejtoheni emigrantit ju duke bere revolucion nga kanapeja? Hidhuni ne veprim te shikojm se sa te zot jeni. U ngopem me llafe bosh…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: